Martin Fickweiler’s Weblog

Aan een van de muren van mijn werkkamer hangt een grote wereldkaart. Deze platte, gedrukte versie van onze aarde geeft me een bijzonder gevoel. Het lijkt alsof de wereld dankzij deze kaart altijd binnen handbereik is. Steeds als ik er naar kijk, speurend naar plekken  die me fascineren, dwalen mijn ogen af naar de bovenkant van de kaart. Het Arctisch gebied en met name het Arctisch gebied van Canada fascineert me het meest. Op dit gedeelte van de kaart staat relatief weinig ingetekend en juist daarom wil ik er opnieuw naar toe.

Mijn twee eerdere expedities naar Baffin Island hebben me in dieper contact gebracht met mezelf en hebben me respect voor de wereld mee gegeven.

Het gebrek aan kleuren, het beperkte geluid en de wonderschone bergen creëren een magnetisch veld waar ik moeilijk omheen kan. De lokale Inuit stralen kracht en rust uit, zijn betrouwbaar gebleken en leven in nauw contact met de natuur. “De echte mens” zoals de vertaling van het woord Inuit luidt staat in mijn ogen dicht bij de waarheid. Veel mensen hebben geen duidelijk beeld van deze cultuur, en dat vind ik jammer want ik denk dat ze een goed voorbeeld zijn voor onze westerse maatschappij. Bij de echte mens vind nauwelijks verspilling plaats, is de balans met de natuur in evenwicht en helpen mensen elkaar in voor- en tegenspoed.

Mijn volgende expeditie zal dit voorjaar plaats vinden op Baffin Island en zoals ik er nu in sta zal het opnieuw een solo missie worden. Ik voel de bergen, wanden en routes van Sam Ford Fjord aan me trekken als een magneet…